Vier dagen geleden ben ik aangekomen in mijn mooie, geliefde Cuba. Ik heb een vol programma. Ik wil iedereen zien en zoveel mogelijk onze casas bezoeken. Omdat ik het ook budgettair verantwoord wil houden, heb ik een goedkope vlucht met Cubana geboekt vanaf Madrid. Een retour is slechts 540 euro.
Het inchecken is al hilarisch omdat het vliegtuig vol zit met Cubanen. Ze hebben pakketten en tassen vol met etenswaren en andere benodigdheden mee voor familie en vrienden op Cuba. Eén lieve mevrouw vraagt me of ik een tas voor haar mee wil nemen. Hoe lief ze me ook lijkt, ik doe het niet. Ze zal vermoedelijk niets kwaad in het zin hebben, maar ik neem het risico niet.
In het vliegtuig wat een uur te laat vertrekt, gaat bijna iedereen gelijk slapen om na een paar uren, volledig opgeladen aanwezig te zijn zoals ik het van Cubanen gewend ben. Bij aankomst wordt er enthousiast geapplaudisseerd en lijkt iedereen oprecht blij dat ze zijn aangekomen.
Ik kom aan in Santiago maar moet nog door naar Holguin. Ik hoop op een gedeelde taxi maar dat is ijdele hoop. De taxi die ik neem, brengt me in sneltreinvaart naar Holguin waar ik blij word ontvangen bij onze supermooie casa. De eigenaren, Sara en David, zijn beide bioloog van origine en zij hebben hun tuin omgetoverd tot een oase van rust met prachtige planten, bomen en vogels die het ook fijn vertoeven vinden. Ook hebben zij een heerlijk zwembad om lekker af te koelen. Ik ben moe van mijn lange reis en blij dat ik op deze prettige plek logeer.
De volgende dag heb ik een vlucht geboekt naar Havana. Ik ben om 12 uur op de luchthaven omdat mijn vlucht om 14 uur vertrekt. Niets blijkt minder waar. Het vliegtuig is vertraagd. Het wachten is gedeelde smart. Zoals de Cubanan gewend zijn, delen ze wat ze hebben. Mijn ontbijt was mijn laatste maaltijd dus ik ben blij met de koekjes die ik krijg aangeboden. In ruil daarvoor laat ik een ander weer gebruik maken van mijn adapter om hun telefoon op te laden. Uiteindelijk vertrek ik pas rond 17 uur. Ik word er weer even aan herinnerd waarom ik met groepen nooit gebruik maak van het binnenlandse luchtvaart netwerk.
Ik kom laat aan in Havana waar ik hongerig als ik ben, mijn rugzak achterlaat in onze prachtige koloniale casa en bij mijn favoriete restaurant een hapje ga eten. Ik ben mijn sim kaart in Nederland vergeten en na een ijdele poging in Holguin waar ik met het welbekende ‘no hay’ (het is er niet) wordt weggestuurd, doe ik nogmaals een poging in Havana. Daar blijkt de Etecsa winkel pas open te gaan als ik al ben vertrokken. Ik zet mijn hoop dus op Viñales.
Na een rit van 2,5 uur arriveer ik in dit prachtige dorpje. De tabaksplantages en mojotes in Viñales voelen vertrouwd. Ik logeer bij onze vaste casa en wordt onthaald door mijn lieve vrienden die superblij zijn dat ik er weer ben.
Ondanks de beperkte middelen, word ik zo verwend dat ik zou denken dat er geen enkele sprake van schaarste is. Ik heb een heerlijke tijd, maak mooie wandelingen door de tabaksvelden en geniet van de kalksteenbergen die in alle gekke vormen uit de grond gestampt lijken. De gezelligheid in het dorpje is als vanouds en ik ben verbaasd dat er al best wel veel toeristen zijn. Gelukkig maar. Het land heeft de toeristen nodig. Dit is ook mijn intentie om zoveel mogelijk toeristen gelukkig te maken met een schitterende reis in dit unieke land.
Na mijn bezoek reis ik door naar één van de duikparadijzen die Cuba rijk is; Varadero. Ik heb kortgeleden één van mijn grote angsten overwonnen en mijn PADI gehaald en prijs mezelf gelukkig om ook het duiken op Cuba te ervaren. Prachtige koralen en vissen in alle kleuren van de regenboog, vallen mij ten deel. Ik logeer in ons vaste hotel waar ik een heerlijke kamer met zeezicht krijg. Ook hier wordt wederom in de watten gelegd.
Na dit heerlijke verblijf, ben ik gearriveerd in Trinidad waar ik wederom in een schitterende casa logeer. Ik krijg zoveel heerlijkheden als ontbijt geserveerd dat er geen enkele sprake van schaarste lijkt. Een eitje van de huiskippen, vruchten die wij in Nederland niet kennen maar zalig zoet zijn en heerlijk smaken, heerlijke verse vruchtensappen en goed brood.
Ik vind mijn werkplek op het terras in de tuin. Tijdens een wandeling ontdek ik dat het stadje haar authenticiteit heeft behouden. De straten met haar zwerfkeitjes en gekleurde huisjes blijven fascinerend. Ook in de Casa de la Música speelt de live muziek alweer iedere dag en kunnen de voetjes weer van de vloer. Trinidad ligt aan de Caribische kant van Cuba en ik neem mijn kans waar om ook hier een duik te organiseren.
Wil jij ook een keertje naar Cuba. Ga dan mee op één van onze reizen. Wij bieden individuele rondreizen, groepsreizen en fietsvakanties en heel binnenkort ook duikvakanties.
Wij hebben een overweldigend aantal inzendingen gekregen op onze actie waarbij je een volledig verzorgde ME-time retraite in Andalusië kon winnen. Daarom hebben wij, in plaats van één prijswinnaar, er nog twee aan toegevoegd. De winnaars zijn geïnformeerd. Wat is het heerlijk om mensen blij te maken
Ook al ben je nu niet de prijswinnaar in deze aktie, gun jezelf dan deze prijs door onze retraite te boeken. Kleur je leven weer in zoals op onderstaande foto. Leven in het NU, zonder angsten en zonder zorgen.
Wij helpen je hier graag mee. Op 3 december is onze volgende retraite in het schitterende Andalusië.
Heb je geen tijd en wil je niet naar het buitenland, dan nodigen we jou graag uit voor onze weekendretraite in het altijd mooie Friesland.
Dit weekend was mijn plan om op zondag naar Akkrum te lopen en van daar weer terug naar Sneek te fietsen. In de eerste plaats voor mijn plezier en natuurlijk ook als een leuke training voor mijn pelgrimstocht naar Santiago de Compostela die ik over iets meer dan een maand ga lopen.
Een goede vriend had gezegd dat het droog zou blijven en zonder ook maar één blik op mijn buienradar app vertrok ik zonder jas, mijn rugzak gevuld met wat proviand en drinken. En voor, ‘just in case’, mijn nieuwe poncho die ik voor mijn camino had aangeschaft. Ik was anderhalve kilometer onderweg toen het langzaam begon te druppen, gevolgd door een pittige stortbui. Blij met mijn nieuwe poncho, die ik inmiddels over me heen had gegooid, vervolgde ik mijn weg. Het weer wisselde van een waterig zonnetje tot eentje die volop scheen tot stortregens vergezeld door flinke rukwinden. Genietend van de natuurkrachten die zowel het zomer- als herfstseizoen representeerden, realiseerde ik me dat deze dag misschien wel representatief was voor het leven.
Afgelopen vrijdag was ik aanwezig op de afscheidsdienst van Auke, de grote broer van mijn lieve vriendin Petra. Een markant mens die het leven leefde zoals het kwam, geïnspireerd door Eckhart Tolle, auteur van de Kracht van het Nu, wist hij het leven ook écht in het NU te leven. Als afgestudeerd econoom besloot hij zijn artistieke hart te volgen. Hoe prachtig was het om hem zijn accordeon te horen spelen met zo’n passie dat je aan zijn muziekspel kon horen dat het uit zijn hart kwam. Hij genoot, net zoals zijn publiek. De afscheidsdienst was prachtig door de sprekers; zijn zusje, beste vrienden en mede muzikanten, die ons meenamen in Auke’s levensloop als ook door de muzikale omlijsting door zijn vrouw en zijn vrienden. Hij had het leven ten volste geleefd en ondanks het verdriet, waren de woorden over zijn levensavonturen troostend en mooi.
Onderweg kom ik een jongen tegen op skeelers. We zien er beide als verzopen katten uit. Zijn korte broek en T-shirt zijn helemaal doorweekt van de regen en ik ben onherkenbaar in mijn kobaltblauwe poncho. Hij lacht naar me en ik kan niet anders dan teruglachen. We hebben beide plezier om de kletterende regen die op ons valt. Verderop staat een mevrouw met haar fiets onder een boom te schuilen. Later, als het weer eventjes droog is, fietst ze me voorbij. We maken een praatje over het weer en wederom lachen we om onze keuze om toch te fietsen en, in mijn geval, te wandelen. We zijn het roerend eens dat het ‘maar water is’ en de luchten zo adembenemend mooi dat het dit avontuur waard is. Zo heeft ieder seizoen haar charme. Hoe mooi is het om het leven te vergelijken met de seizoenen. De herfst en winter die staan voor doodgaan en loslaten waar lente en zomer nieuw leven geven. Bladeren aan de bomen die sterven en de takken loslaten om tegelijkertijd een nieuw leven te beloven in de lente en de zomer (Laura Maaskant). Een heerlijke gedachte die plezier en dankbaarheid geeft voor iedere dag, wat voor weer of programma deze ook voor je in petto heeft. Het afgelopen jaar schreef ik een boek (Puur Leven) over mijn leven van het afgelopen anderhalf jaar met wat terugblikken op mijn levensloop. De burn-out die ik op 38 jarige leeftijd kreeg, mijn herfst en winter, maakten de belofte van een nieuw leven, mijn lente en zomer, meer dan waar.
Op 29 mei is het dan eindelijk zover en gaat onze Cumlaude retraite van start. Ik vertrek al vroeg naar Malaga om onze groep op te halen. Het is een divers gezelschap maar heeft al gelijk een mooie dynamiek. Het blijkt lachen, gieren, brullen onderweg naar onze schitterende accommodatie.
Bij aankomst is iedereen super enthousiast over de accommodatie. We logeren op een heerlijk landgoed, wat helemaal teruggebracht is in de authentieke Andalusische stijl met alle comfort van nu. De boomgaard met prachtige sinaasappel- en citroenbomen, mooie bloemen en andere vruchten groeien voor het vaderland weg. Er staat een heerlijk welkomsthapje en drankje klaar, wat we bij het zwembad nuttigen.
Gedurende de middag, relaxt ieder op zijn eigen manier en bereid ik een lekkere, veganistische Thaise panang voor de dames. Voor de avond staat er een mooi gesprek over het leven op het programma. De kop is eraf.
De volgende dag, gaan we, na de yoga en meditatie, wandelen naar de waterval. Het water staat hoog en de stroming is sterk. Het blijkt een bijzondere wandeling te worden met ruimte voor zelfreflectie, voor sommigen het welbekende spiegeltje voor, confrontatie met eigen gedrag, zelfvertrouwen en vertrouwen in een ander maar vooral ook voelen en in het NU zijn.
Als we terugkomen is iedereen super enthousiast en vol met verhalen over onze bijzondere tocht. Misschien staat de tocht wel representatief voor ons leven…………… We bespreken onze ervaringen en vooral de vertaalslag naar ons leven en gedrag, tijdens ons groepsgesprek van de avond.
Om de prachtige en leerzame wandeling te laten bezinken, staat er voor de volgende dag een bezoek aan de Alpujarras, de drie mooiste bergdorpjes van Spanje, op het programma. Aansluitend bezoeken wij O Sel Ling, het Boeddhistische centrum. We leren ook hier weer dat de weg er naar toe, oftewel het NU, minstens zo mooi is als het doel bereiken. De weg is het NU en het enige wat er toe doet. Tijdens ons avondgesprek brengt één van de deelnemers een onderwerp in waarover we de hele avond filosoferen.
Voor de echte relaxmodus, bezoeken wij de volgende dag het strand om even heerlijk te genieten van de zon en de zee. We hebben een heerlijke plek cq terras op het strand wat een beetje Cubaans/Dominicaans aan doet. We genieten van het mooie weer en elkaar.
Tijdens de avond bereiden we gezamenlijk een Indonesische rendang die uiteraard weer vleesloos is. Dezelfde avond vervolgen wij ons gesprek en delen onze inzichten en levensvraagstukken. Het is weer een mooi levendig gesprek.
Voor de dag erna staat de Barranco de Luna op het programma. Een schitterende wandeling door de kloof. Wij zijn de enigen die deze wandeling voor vandaag hebben bedacht. De rust en stilte zijn adembenemend. Iedereen geniet op zijn eigen manier. Het deel van de wandeling wat door het water gaat, is voor de groep ‘peanuts’, na de pittige wandeling naar de waterval van afgelopen zondag.
De dag erna los ik mijn belofte in en neem de groep mee naar een andere waterval zodat zij toch kunnen genieten van het vallende, verfrissende water wat van boven op hen neer klettert. We maken prachtige foto sessies en iedereen is dolgelukkig met deze prachtige ervaring.
De laatste dag is alweer aangebroken. Het is een vrije dag en een dag die ze van Cumlaude cadeau hebben gekregen. Ik neem ze mee op een adembenemende wandeling naar het meer van Beznar. Bij aankomst, kunnen we heerlijk chillen bij een soort van hippieachtig, Ibizastyle plekje.
Onze slotavond brengt wederom mooie gesprekken. Het onderwerp voor de avond is ingebracht door één van de deelnemers en heeft weer een mooi, levendig gesprek tot gevolg. Tijdens de avond evalueren we onze ME-time retraite. Wat een kadootje is het weer om al de tevreden reacties in ontvangst te mogen nemen.
Om de beste ervaringen te bieden, gebruiken wij technologieën zoals cookies om informatie over je apparaat op te slaan en/of te raadplegen. Door in te stemmen met deze technologieën kunnen wij gegevens zoals surfgedrag of unieke ID's op deze site verwerken. Als je geen toestemming geeft of uw toestemming intrekt, kan dit een nadelige invloed hebben op bepaalde functies en mogelijkheden.
Functioneel
Altijd actief
De technische opslag of toegang is strikt noodzakelijk voor het legitieme doel het gebruik mogelijk te maken van een specifieke dienst waarom de abonnee of gebruiker uitdrukkelijk heeft gevraagd, of met als enig doel de uitvoering van de transmissie van een communicatie over een elektronisch communicatienetwerk.
Voorkeuren
De technische opslag of toegang is noodzakelijk voor het legitieme doel voorkeuren op te slaan die niet door de abonnee of gebruiker zijn aangevraagd.
Statistieken
De technische opslag of toegang die uitsluitend voor statistische doeleinden wordt gebruikt.De technische opslag of toegang die uitsluitend wordt gebruikt voor anonieme statistische doeleinden. Zonder dagvaarding, vrijwillige naleving door je Internet Service Provider, of aanvullende gegevens van een derde partij, kan informatie die alleen voor dit doel wordt opgeslagen of opgehaald gewoonlijk niet worden gebruikt om je te identificeren.
Marketing
De technische opslag of toegang is nodig om gebruikersprofielen op te stellen voor het verzenden van reclame, of om de gebruiker op een site of over verschillende sites te volgen voor soortgelijke marketingdoeleinden.
Recente reacties